https://mass-comm2k17.blogspot.com/search/label/Profile
https://mass-comm2k17-b.blogspot.com/search/label/Profile
https://media-studies-2k17.blogspot.com/search/label/Profile
https://roshni2k18-2.blogspot.com/search/label/profile
https://masscomm-misc-pieces.blogspot.com/search/label/Profile
ہفتہ، 8 فروری، 2020
Ishaq Tunio profile by Rahmat Tunio
Sep 8, 2015 at 10:46 PM
PROFILE
Lover of Sindh, a former journalist Writer and the marvelous poet Ishaq Tunio
By Rahmat Ali
2k13/MC/86
Ishaq Tunio was born nine years after the independence of Pakistan. In that era, he has learned a lot in childhood about the conditions of country and as well Sindh. That period and its effects had changed his thoughts and also the personality. It is the patriotic love for Sindh, he wrote many marvelous poetry, amongst them the popular songs “HIN JANAM ME, HUN JANAM ME, MAN JITAY B HUJA SINDH TUHNJO THEYAN” sung by the Music’s Queen Abida Parveen. “JHALI AA MITHI SINDH JHOLI, BACHAYO HE DHARTI MITHI BOLI sung by Ahmed Mughal” are the best creation of Ishaq.
Ishaq Tunio a former journalist, writer and poet has represented The Sindh Case at different forums, working as an IT Consultant in USA, where he continuously involved in the advocacy for human rights and the rights of indigenous Sindhis. He has been associated with many Sindhis’ associations like SANA etc. and also established an organization for Sindhis living in the America, named as “Friends of River Indus”.
He opened his eyes (born) in the District Kamber’s small hamlet Thorhi Bijar in the home of small landlord on March, 1, 1956. He received primary education from his native village, Secondary education from the neighboring town Ber Sharif. Later, he decided to get higher education on the University level. Afterwards, Ishaq obtained the degree of B.A (Hons) English from Sindh University, and Masters’ degree in Economics from the Karachi University.
In 1989 he passed the CSS exam, he started career from the Sindhi journalism in 1998 by joining Awami Awaz Sath, then joined The Sindh Express (English) as Sub-Editor. As a journalist he rendered his services at different platforms, He remained regular columnist of Hilal Pakistan newspaper in 1980, and after the eight years joined Awami Awaz Sath as a Sub Editor volunteer), and In-charge of Weekly page (weekly magazine Editor).He interviewed the Late Saeen G.M Syed in 1991, which was transmitted many years later through the radio, voice of Sindh, London. Contributed to several Sindhi, English and Urdu magazines, newspapers and online blogs, and associated with English-Language newspaper The Nation as a staff reporter, senior correspondent and in-charge in Sindh in 1992, and that time he also worked in Daily Pukaar, Sindhi Newspaper. And from 1995 to 1997 he was an Editor of The Indus News Network (online first South Asian daily e newspaper from Chicago).
Being a vocal activist and the member of US-based Pakistani forums and the Sindhi association in North America and Europe, he was offered a ticket in 2007 by the Pakistan People’s Party (PPP), but later, because of a stronghold of feudal networking, Party denied him a smaller status. Afterwards he took himself far from it.
Now he contributes his time to the literarily and culturally activities as well in the Social organizations. Ishaq has earned his name in the fields of journalism, Social work and poetry through his endless hard work and talent. He is believed as good journalist, writer, poet and also the human rights’ activist. He always stats that “although I live in the USA but my heart and Soul is in the Sindh, whatever happens in the Sindh I keep myself aware about its all issues. When I come to the Sindh, my heart always says no to return USA”.
Nafees Ahmed Shaikh By Bhanomal
Sep 9, 2015 at 12:46 AM
پروفائيل
نفيس احمد شيخ
ڀانومل ٽيون سال 27
نفيس احمد شيخ ناشاد جي باري ۾ ڇا لکجي ۽ ڇا نه لکجي سندس شخصيت ئي اهڙي آهي،
رُت بهار جهڙي رنگدار ۽ گل وانگر خوشبودارآهي، جنهن کي ڪئيي پاسا ۽ پهلو آهن. ناشاد
صاحب جو جنم پهرين نومبر 1947 ع ۾ ٿرپارڪر جي تاريخدان ۽ ليکڪ رائچند راٺوڙ جي گهر
ٿيو جنهن تاريخ ريگستان جهڙو شاهڪار ڪتاب لکيو. شروعاتي تعليم چيلهار شهر ۾ ۾
پرائي ۽ اعليّ تعليم لاءِ حيدرآباد شهر کي اچي وسايو ۽ سنڌ يونيورسٽي ڄامشورو ۾
سنڌي جي شعبي داخلا ورتائين ۽ ايم اي پاس
ڪيائين. نفيس احمد شيخ جو مانائتونالوادب ۾ ڪنهن به تعارف جو محتاج ڪونهي سندس
شگفته عالم آشاڪار آهي. پاڻ ورهين جا ورهين سنڌي ادب جي محسن شخصيتن جناب غلام
محمد گرامي ۽ راشدي برادري جي ڇانُو ۾ رهيا، سندن علمي ادبي ڪردار ذهانيتن هيٺ
سندس ادبي ۽ اخلاقي ترتيب آهي. ادب ۾ شروعات ”ٽماهي مهراڻ “ رسالي سان ٿي ۽ هن
رسالي ۾ چاليهارو سال خوش اصلوبي سان ڪم ڪيو، ان دوران ڪيترائي خاص نمبر شايع
ڪيائون جن ۾ سيرت ،تحريڪ آزادي، سنڌي ادب، راشدي، رني ڪوٽ، تنوير عباسي، شيخ اياز،
مرزاقليچ بيگ، گولڊن جوبلي جهڙا نمبر سندن خدمتن ۽ محنتن سان شايع ٿيل اهي پرچا
تاريخ ۽ ادب جا اهم دستاويز آهن. سندس ڪيل قابل فخرخدمت عملي لياقت ڪنهن کان به
ڳجهي نه آهي. سائين جن جي 1964ع کان 2009ع تائين سنڌ ادبي بورڊ ۽ ادارا مهراڻ سان
وابستگي رهي.هاڻي فري لاسسنگ (ادبيات/تحقيق) شاهه جي رسالي تي ڪم ڪري رهيا آهن،
1978ع ۾ ”نيشنل ڪلچر ايوارڊ“ گورنمينٽ آف پاڪستان منسٽري ۽ رليجيس ۽ افيئر ڏنو، ۽ ”اُٺا مينهن ملير“ ڪتاب
به سائين جن جو لکيل آهي. مهراڻ اداري ۾ ايڊيٽر جي دوران هن 94 پرچا
چپرايا،1986،87،88 ۾ جاپان،فلپائن ۽ ملائيشا جهڙن ملڪن جا ادبي مطالن کي ترتيب ڏنا.
ناشاد شيخ جي قابل فخر دوستن ۾ نصير مرزا ،ڊاڪٽر غلام علي الانا، غلام رباني آگرو
۽ ٻيا کوڙ سارا آهن جيڪي ادبي حوالي سان آهن .1980 ع ۾ ناشاد
کي قومي ادبي پروگرام جي طور تي غير تڪراري ادبي شڪشت جي پيش ڪئي ويئي. پاڪستان جي
طرفان 1984 کان 1988ع تائين صوبي سنڌ جي لاءِ پراونشل ڪورآڊينٽر مقرر ڪيو ويو. انهي جي دوران صوبائي آفيس تيار
ٿيڻ تائين خدمتون سرانجام ڏنيون، ناشاد جي محنتن کي نظر ۾ رکندي سنڌ ادبي بورڊ پاران
ريٽائيرمينٽ ٿيڻ کان پوءِ به ٽي سال سنڌ جي ادبي بورڊ جو ڪم کي سنڀاليو، جيڪو سفر تقريبن 2 نومبر
2009ع تائين جاري رهيو. سنڌ جي عملي ادبي حوالي سان ثقافتي، تحقيقي ۽ ٻين ادبي ڪمن
۾ عزت جي نگاهه سان ڏٺو ويندو آهي. سنڌي ادب ۾ گرامر جي چُڪن ته مون کي اڄ به
انتهائي افسوس ٿيندو آهي، شاعرن ۾ شاهه لطيف،شيخ اياز،عبدلڪريم گدائي جو 1956ع
۾مهراڻ ۾ چپيل شاعر سڄي زندگي ياد رهندو
آهي.
”ٿرن تي ٿيندا وسڪارا،سنگهارن ۾ سُڪار ايندو“
بهار ايندو قرار ايندو.....!!!!
ننڍپڻ ۾ شادين مرادين ۾ مٺيءِ جي امر ڪلاڪار مراد فقير جو دلربا آواز اڃان
تائين ڪنن ۾ پيو وڄندو آهي.
”وڻن مٿان واهه جي ويهي،ڪانگل ڪئي تو ڳالهه جا،“
ڏي خبر ايندا، ڪڏهن هت محب محرم حال جا.
زندگي جي سموري سونهن شاعري ۽ موسيقي آهي .شاگردن کي گھرجي ته مختلف مسئلن کي
مختلف صورتن ۾ درگذر مقدم رکڻ ۽ مختصر حياتي ۾ هر ڪنهن سان وڌ کان وڌ حُسن سلوڪ جي
عملي ڪوشش ڪن.ڪنهن به خوشفهمي کان پرهيز ڪرڻ کپي.
ڀانو مل
27 ٽيون سال 8/09/2015
Profile: Nasreen Tahir Wafai by Ambia Khan
Ambia roll #
12
Life as we
know it.
Profile:
Nasreen Tahir Wafai.
It’s hard to
survive as a woman in a society we live in but it’s even harder to survive as a
widow. People do not accept you, it is hard dealing with the people around a
widow. Their advice, insensitive comments and pointless conversations. Being a
widow is like a woman has lost a right to laugh, dress up and look beautiful.
But here is a woman who fought all the evils in the society she protected her 3
children and survived. She is now a language teacher and Scouts and Girl Guides
mistress at St.bonaventures High School Qasimabad, also a writer of six books
in Sindhi language, social activist and an amazing artist who makes handmade
stuff. She calls sewing machine her best friend. She was the only female who
managed to come to Hyderabad from her small village Jindo Dero district
Shikarpur for further studies. She completed her B.Ed from Sindh University Old
Campus Hyderabad.
She is the woman with the most beautiful and
smiling eyes. Her eyes will tell you everything about her life. Her soft hands
will tell you how generous and kind she has been all her life. Her calm and
steady personality will tell you about her act of humanity. Her simplicity and
captivating grace will never let you take your eyes off her. She believes in
giving to those who are needy. Being rich in not what you have in your bank
account but what’s in your heart she says. She never celebrates any occasion
alone. She distributes Eidi , cloths , toys and many other stuff made by her
own hands to poor kids of different schools and orphanage houses. She has a
non-paid, volunteer organization named after her late husband “Tahir Wafai
welfare organization” which helps the poor and the needy. This organization has
recently distributed used stuff to ILM JO SOJHORO primary school and eidi gifts
to SOS Village Jamshoro including toys. Bags, shoes, cushions. She also
arranges exhibitions. She has an official website nasreenwafai.wordpress.com,
here you can find all the information about her exhibitions and photos along
with description about her work including handmade bags, cushions, bedsheets,
pillows, Sindhi embroided Gajj, baby quilts, pouches and also descriptions of
delicious recipes. She suggests reading Shah jo Risalo and Khuwab Nagar,
columns by Mahmood Mughal. She also wrote a book of poems for primary level
children “Nandhra Suhnra Baar Pyara”. She says “Managing time makes your life
much easier. Wasting time is like wasting your life”. One should stop
complaining and starts appreciating to what he/she has, Never be the reason
behind someone’s cry that’s the secret ingredient of a peaceful life she says.
She is an
inspiration to me and many other women who are having a hard time in their
lives. Well if she can do it we all can. All we need is a little courage,
patience and a lot of hard work and soon the world will start recognizing and
appreciating you.
SHOBAN WASTARO profile by Uroosa Anwar
PROFILE: SHOBAN WASTARO
BY: UROOSA ANWER RAJPUT ROLL#2K13/MC/114
The life of every person is same.It is the way of spending life which make the people different and special. These persons have some god gifted abilities which they utilize in a proper way and make themselves, prosperous, famous and successful. Shoban Wastaro is among such people whom we can say the blessing of Almighty a very sympathetic, sensitive, courageous, intelligent, decent and multi talented. Shoban wastaro a name of inspiration, a very humble, peace loving and down towards personality.
Shoban Wastaro born on 10th of April 1962 in machar district noshehro feroz. He received his early education from his native village. He had done BSC honours, MSc Physics, M.A Sindhi from sindh university and M.ed from Sindh Campus.
He loves to be an educationist, because in his point of view nothing can be better than to teach someone. For that after completing his education he joined Public College as a teacher for Sindhi in 1988. Along with that in public he also works in radio Pakistan and reads local news over there.
He is a marvelous writer he writes short stories related to Adab, 40 of them have been published in Sindhi literature and in many renowned magazine, the subject of his short stories are social issues by which our society is suffering he want to bring change in people attitude or to mold their thinking. He has also written biographies on many renowned personalities like Ibrahim Joyo, Kherun Nisa Jafri, Hyder Ali Laghari is an educationist, TAj Baloch he remains an outstanding editor of risala Mhwar Sajro, Amman Rahi and many more out of them his ten biographies has been published.
By look he seems very decent and good looking, he is very intelligent, hygienic, disciplined, sensitive and punctual person,, he dress up his self very well. According to his colleagues he is a very decent an expert in his subject a straight forward person, a down towards person, the best quality he posses is his sensitiveness towards the people towards society and he tries to bring the change in society by his writing..
He is a person of variated mood according to him he can mold his mood according to the situation of the gathering and he can hide his personal mood variations either he is feeling glad or sad. he can’t compromise on discipline. The best part of his personality is that he keeps a check and balance of his each day while he off to bed and according to him he doesn’t consider him self as the perfect one although having so much balanced personality he says that once I found my self a error free person I cant do any thing further or that will be the end of my aims or qualities.
He is desperately inspired by Our Last Prophet (P.B.U.H), Quaid e Azam our founder and Shah Abdul Latif Bhittai a great Poet ever be in the world is a great inspiration for him.
His aim of life is that as he is very affected by his native village and Thar parkar he wants to establish a hospital over there for the people who aren’t affordable to tolerate the expensis and they died by lack of treatment. That hospital for the people of that village and for those who are not well off . for that purpose he will utilize his money and if required then he will ask for the donation as well.
Our country is still at the stage of development it needs such kind of personalities who can bring change by their using their qualities, by their efforts, and far most a teacher is the one who can radically bring change by altering the thoughts of our young generation which are the base and future of our country.
Writer: Uroosa Anwer Rajput Roll # 2k13/MC/114
Date: 18-09-2015
Ali Akbar Rahimoo Profile by Jamaluddin Samejo
علي اڪبر راهمون
جمال الدين سميجو _
پروفائيل ايم اي پريوئس
سنڌ جي تاريخي خطي ٿرپارڪر ۾ ڪيترن ئي املهه ماڻڪ موتين جو جنم ٿيو جن پنهنجي
عملي زندگي ۾ پنهنجو پاڻ مڃايو، ٿر جي خطي
ڳوٺ تڙدوس راهمان ۾ علي اڪبر راهمون جو جنم ٿيو، هن ٿر جي ڀورين ڀٽن ۾ بچپن جا
ڏينهڙا گذاريندڙ انهي شخص جو من اوترو ئي صاف آهي جيترو ٿر جي وسڪاري جو پاڻي،
جنهن جي شاهدي هن جي دل ۾ موجود ٿرين جي لاءِ رحمدلي ۽ هڏ ڏوکي آهي، هن شخص هميشه پنهنجن
مفادن کان بالاتر ٿي ماروئڙن جي سک جو سوچيو، تڏهن سرڪاري نوڪرين کي هڪڙي پاسي رکي
ڀلائي جي ڪمن ۾ اڳ ڀرو ٿيو، هن جي چنچل من کي شاگردي واري دور ۾ غريبن سان تمام
چاهه گهڻو هو، تنهن ڪري هن سانگيئڙن جي لاءِ ڪيترائي هيلا ڪيا، تنهنڪري هن اڄڪلهه
جي جديد ٽيڪنالاجي ڪمپيوٽر جهڙي شعبي کي الوداع
چئي ماروئڙن جي مسئلن کي سمجهڻ لاءِ صحافت ۾ قدم رکيو، صحافت جي دوران هن ڪيترائي
ٻهراڙي جي مسئلن تي لکيو ۽ پٺ تي پيل ڪيترن ئي ڳوٺ جي ماڻهن کي جاگر ڪيو ۽ ٿر جي
غريب شاگردن جي لاءِ مالي مدد به ڪندو رهي ٿو سندن ننڍي هوندي کان ئي غريبن سان
همدردي جو خواب ڏسندو رهندو هو. هن نيڪ دل شخص پنهنجي پرائمري تعليم اباڻي ڳوٺ
تڙدوس ۾ حاصل ڪيائين، ننڍي هوندي کان
پڙهائي ۾ وڌيڪ پڙهڻ لاءِ ڏاڍو اتساهه ٿيو، ڇهين کان وٺي انٽر تائين سخت محنت ڪيائين، وڌيڪ اعليٰ تعليم
حاصل ڪرڻ جي لاءِ سنڌ يونيورسٽي ڄامشورو جي انفارميشن آف ٽيڪنالاجي شعبي ۾ داخلا
ورتائين، جتي ڇهه مهينا پڙهڻ کان پوءِ مهراڻ يونيورسٽي جي اليڪٽرانڪ شعبي ۾ پڙهائي
شروع ڪيائين پارٽ ٽائيم ۾ ريڍيو پاڪستان حيدرآباد ۾ ڪم ڪندو هو، پوءِ هن جي دل ۾
خيال آهيو ته جيڪڏهن آئون صرف انجنيئر ئي ٿيندس ته عوام جي خدمت ڪيئن ڪري سگهندس،
همدردي جي جذبن کي ساراهيندي مهراڻ يونيورسٽي کي الوداع چئي صحافت ۾ قدم رکيو، ريڊيو پاڪستان ۾ اڍائي سالن
کان پوءِ 8 مهينا ڪوشش اخبار ۾ ڪم ڪيائين، 8 مهينن کان پوءِ سنڌ اخبار جوائن
ڪيائين، انهي جي دوران اهم ڪردار رکندڙ سينيئر صحافي سهيل سانگي کان خدمتون
ورتائين، جتي سندس هڪ اخبار جي صفحي جو انچارج مقرر ٿيو، جنهن جو نالو هو “سماجي
سٽ” انهي تي عوام جا مسئلا لکيا ويندا هئا، 18 آگسٽ 2000ع ۾ آ ڊي ايس نالي اين جي
اوز جي فيلڊ ۾ ڪوئيٽا وڃي ڪم ڪيائين، ڪجهه ئي عرصي کانپوءِ سندن فيلڊ ۾ ريسرچ جو
ڪم مليو، جيڪو وڏي محنت سان ڪيائين، آخر ۾ انهي سيوهڻ نالي هڪ اين جي اوز ۾ ڪم ڪرڻ
شروع ڪيو آهي جتي غريب ماڻهن جي مدد ڪري رهيو آهي.
ٿورو صاحب وڌيڪ چانڊيو
ٿورو صاحب وڌيڪ چانڊيو
Ayoob Rajper,
ماڻهو جي زندگي هڪ اهڙو امتحان آهي جنهن جو ن پيپر ڏيڻو پوندو آ ن ڪا ڊگري حاصل ٿيندي آ جو حاصل ٿيندو آ اهو صرف نتيجو،ڪن جو نتيجو کين صاحب بڻائي ت ڪن کي غلام .ڪي تي وڃي ان منزل تي رسن جٿي کين انّا وڪوڙي وڃي ت ڪي وري اتي رهندي ب پنهنجي اندر جي هيڪڙائي ن ڇڏن .
صاحب خان چانڊيو انهن ماڻهون ما هڪ آهي جن پنهنجن اصولن کي پنهنجي زمير جي حلقن ۾ قيد ڪري رکيو آهي. هٿن ۾ انصاف ء ايمانداري جا ڏيئا کڻي ندگي جي طوفاني هوائن مان گذري چڪا آهن .کين تجربو آٿن ت ڪيترو ڏکيو آهي هڪ ايماندار ماڻهو لاءِ هن بي ايمان دنيا ۾ زندگي گذارڻ . سندن قابليت جو اندازو ان ڳاله مان لڳائي سگهون ٿا ت جڏهنصدرِمملڪت ذياالحق صاحب 1978 ۾ قومي اسيمبلي کي خطاب ڪندي اهو بيان ڏيندي چيو ت” مان هڪ شخص کي هڪ اداري مان ڪڌڻ پ چاهيو نيٺ خبر پئي ت اهو هڪڙو هي ماڻهو آ سڄي اداري ۾ جيڪو ڪم جو آهي منهنکي تعجب ٿيو آهي ت سڄي ملڪ جو اهڙو حال هوندو ت ڪم ڪيئن ٿيندو هلندو هندو.ضياالحق صاحب جنهن ماڻهو کي اداري مان فارغ ڪرڻ جي ڳاله ڪئي آهي اهو بدقسمت ڪوٺيو يا خوش قسمت صاحب خان چانڊيو آ.آخر ڪهڙي ڳاله هئي جنهن جنرل صاحب کي ان فقير تي ايتري ڪاوڙ ڏياري هئي ؟ان ڳاله جو جواب مان هيٺ بيان ڪيان ٿو.
صاحب خان چانڊي جو جنم ت هنڊستان ۾ ٺيو پر کيس ٻالڪپڻو پاڪستان ۾ آيو.چانڊيو صاحب 1940۾ نوشهروفيروز جي هڪ پتڪڙي ڳوٺ دادن چانڊي ۾ جنم ورتو.سندن ابتدائي تعليم جو آغاز مٺياڻي ۾ ٿيو جنهن جي انجام جي صورت مٽرڪ جي سرٽيفڪيٽ ۾ حاصل ٿي.تعليم جي لاٽ اتي اجھامڻ ن ڏنائون،نور محمد ڪاليج حيدرآباد مان انٽر جو امتحان پاس ڪيائون .علم جي شوق کين يونورسٽي جا ديدار پڻ بخشا سندن ايم اي اڪنامڪس ء سوشالاجي سنڌ يونورسٽي مان ٿيل آهي.
صاحب خان جي زندگي ۾ ڪم جي ڏاڍي اهميت رهي آهي.چانڊي صاحب جي پهرين نوڪري جي شروعات جونيئر ڪلارڪي هئي جنهن ذريعي پاڻ پريڪٽيڪل لائف ۾ قدم رکيائون.ان کان پوءِ سڪريٽري يونين ڪائونسل ت ڪڏهن شگر مل ۾ ڪين انسپيڪٽر جا فرض نڀائيندي نظر آيا.ڪو وقت ت اهڙو ب آيو جو گهر ۾ واندڪائي واري مصروفيت ۾ گذاري.
ڪنهن جي ڀاڳ سان ڪهڙي رييس،سائين جن کي قائد اعظم يونورسٽي اسلام آباد ۾ هسٽري جي ڊپارٽمنٽ ۾ 17 گريڊ ۾ رسرچ اسڪالر پڻ مقرر ڪيو ويو،ان وقت ڊاڪٽر ڪي ڪي عزيز(مڊر آف هسٽري ) هسٽري ڊپارٽمنٽ جو چيئرمين هيو.پر قسمت کي شايد اهو ڀاءِ ن پيو،پر ڪنهن کي خبر هئي ت صاحب خان جي قسمت کين اڃان ب ڪنهن سٺي طرف پئي ڇڪي وڃي.
چانڊي صاحب کي قسمت اتي اچي لٽڪايو جتي سائين جو ن وهم ن غمان،پاڻ اچي فيڊرل بورڊ آف سيڪنڊري اينڊ انٽرميڊيٽ ۾ اچي اسسٽنٽ ڪنٽرولر مقرر ٿيا.فيڊرل بورڊ جو بنياڊ 1973ذوالفقار علي ڀٽي وڌو جيڪو فوجن جي ٻارن جي سهولت لاءِ هو.
ڪجه ماڻهو ڏسڻ جا ت فقير ء ڪومل طبيعت هندا آهن پر هو پنهنجي اصولن ۾ پٿر جينئا پڪا هوندا آهن،
خان صاحب جي زندگي ۾ واقعا ت تمام گهڻا ٿيا آهن پر ڪجه حادثا اهڙا ب پيش آيا آهن جن زندگي جو مان اڃان ب وڌائي ڇڏيو اٿن.سندن زندگي جو مشهور واقعو اهو آهي ت پاڻ انمانداري م پنهنجو مٽ پاڻ آهن ،هنن پنهنجي زنده دلي کي برڪرار رکندي صدر مملڪت ذياالحق سان هڪ مثلي تان فڏو ڪرڻ ۾ ذري برابر ب خوف ن ورتو ان ڳاله ذيا صاحب کي ڏاڌي چڙ ڏياري.
مثلو ڪجه هي هو ت جڏهن چانڊيو صاحب اسسٽنٽ ڪنٽرولر هئا تڏهن ذيا صاحب فڊرل بورڊ کي هڪ خط لکيو جنهن ۾ هنن اهو عرض رکيو هو ت سندن پٽ انورلحق جا پيپرز ريچيڪ ڪيا وڃن .ريچيڪ جو مطلب اهو هوندو آ ت مهرباني ڪري اسان جا پيپرز هڪ دفعو وري چيڪ ڪيا وڃن ٿي سگهي ٿو ت اوهان کان ڪا پوائنٽ مس ٿي هجي .صاحب خان هنن جا پيپرز ڪڌرائي وري چيڪ ڪرايا پر نتيجو ساڳيوئي نڪتو ،خان صاحب کي ب ان وقت ايمانداري مٿي تي چڙهيل هئي سو خط جي جواب ۾ ب اهو چئي موڪليو ت سائين پيپرز ريچيڪ ڪيا ويا آهن ء رزلٽ بلڪل پرفيڪٽ آهن اسان مارڪس م ڪ ب تبديلي ن ٿا ڪري سگهون .اصل ۾ ذيا صاحب جي پٽ جي ڊگري 2ڪلاس ۾ هئي ء هو ان کي 1 ڪلاس م تبديل ڪرائڻ پيا چاهن ان ڪري هنن اهو خط هنن ڏانهن لکيو هو پر اهڙي جواب کان پوءِ جنرل صاحب کي ايتري ت چڙ ڏياري جو جنرل صاحب ، صاحب خان جو اهڙي جاءِ تي ٽرانسفر ڪيو جتي ن چانڊي صاحب جو ڪجه وڃي پيو ء ن هي ان اداري جي سائين جن سا ڪجه.
صاحب خان چانڊيو ليکڪ شاعرء سماجي ڪارڪن پڻ آهن .سائين جن جو ڪتاب جناح کوڙوڪروسپونڊنس منظرعام تي آيل آهي.ان کان علاوه جناح جي ايم سيد ڪرسپونڊنس ء ٻيا وغيره آهن.شاعري ۾ شايد جون ايليا جي اثر هيٺ آهن جو وافر مقدار ۾ شاعري هوندي ب ڇپرائي ن اٿن .ايئين ڪنهن اخبار ۾ ڪڏهن ڪجه غزلون ڏئي ڇڏيون ت اها ٻي ڳاله آهي.
چانڊيو صاحب مذهبي طور ت انهن مسلمانن مان آهن جيڪي پاڪستان م 1973 جي آئين ۾ ڪافر ڪرار ڏنل آهن .ان ڳاله جو ڏک ڪنهن کي ن هوندو ت ڪو مولانا ڪنهن ماڻهو کي وڻيس ت مسلمان ڪري ء چاهي ت ڪافر قرار ڏئي ڇڏي.
چانڊيو صاحب 2000 م فيڊرل بورد جا ڪنٽرولر ٿي رٽائر ٿيا آهن،ايتري وڏي پوسٽ سنڀالن کان پوءِ ب ذاتي اسڪوٽر ن اٿن .هڪڙو مصرو جو هو اڪثر دهرائيندا آهن سو اهو آهي ت”توهان سوچي سگهو ٿا ت جنهن ماڻهو پنهنجي رٽائرمنٽ جي پئسن ما پنهنجو گهر ٺرايو هجي ان وٽ پويان ڇا هوندو؟
ايوب غمدل راڄپر
سبسکرائب کریں در:
اشاعتیں (Atom)